PORADNIA PSYCHOLOGICZNO - PEDAGOGICZNA NR 22
BIP

Dysleksja a uczenie się.

Dysleksja istnieje odkąd ludzie zaczęli posługiwać się pismem, choć nazwy dla niej szukano dosyć długo. Dzisiaj w zespole specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu o różnej etiologii wyróżnia się takie formy trudności jak:

  • dysleksja — specyficzne trudności w uczeniu się czytania, którym często towarzyszą trudności w opanowaniu poprawnej pisowni,
  • dysortografia — specyficzne trudności w opanowaniu poprawnej pisowni (w tym błędy ortograficzne), które współwystępują z trudnościami w czytaniu lub występują samodzielnie,
  • dysgrafia — specyficzne trudności w opanowaniu właściwego poziomu graficznego pisma,
  • trudność w pisemnej komunikacji — specyficzne trudności wypowiadania się za pomocą pisma, np. tworzenia tekstu wypracowania.

Jeżeli przyswojenie alfabetu przyszło nam bez trudu, nie zdajemy sobie sprawy, jak trudnym i długotrwałym procesem jest nauka czytania i pisania. Proces ten angażuje słuch, wzrok, ruch, dotyk i koncentrację. Pisząc wykonujemy ruch, czytając korzystamy ze wzroku. Zgodna współpraca tych wszystkich funkcji gwarantuje prawidłowe uczenie się. Kiedy jakaś z funkcji nie działa poprawnie – pojawiają się trudności.

W poradni dość często spotykamy się z błędnym stwierdzeniem, iż zaburzenia typu dyslektycznego powodują przede wszystkim trudności w nauce języka polskiego. Otóż dysleksja to nie tylko problemy na lekcjach języka polskiego. U dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeni się czytania i pisania pojawiają się trudności w innych przedmiotach szkolnych niż język polski. Oto kilka przykładów:

Duże problemy mogą sprawiać uczniom z zaburzeniami percepcji wzrokowej, przestrzennej i pamięci wzrokowej takie przedmioty szkolne, jak:

geografia (trudności z orientacją w czasie i przestrzeni, trudności z czytaniem i rysowaniem map, zła orientacja na mapie, w stronach świata, trudności z zapamiętywaniem nazw geograficznych),

arytmetyka (trudności z odczytywaniem liczb od prawej do lewej strony, mylenie znaków nierówności, trudności z przestrzenną organizacją zapisu działań w słupkach, trudności z operowaniem długimi liczbami, z wieloma zerami lub miejscami po przecinku, zapamiętywaniem szeregów cyfr, szczególnie wspak, utrwaleniem tabliczki mnożenia oraz liczeniem w pamięci),

geometria (rysunek uproszczony, schematyczny; trudności z zadaniami angażującymi wyobraźnię przestrzenną, niski poziom graficzny wykresów i rysunków),

chemia (trudności z zapisywaniem łańcuchów reakcji chemicznych, nieprawidłowe zapisywanie łańcuchów reakcji chemicznych, problemy z opanowaniem terminologii – nazw i symboli pierwiastków oraz związków chemicznych),

muzyka (czytanie i zapis nut).

 

Uczniom z zaburzeniami uwagi, percepcji słuchowej i pamięci słuchowej dźwięków mowy oraz funkcji językowych trudności sprawiają przedmioty:

 

języki obce (trudności z zapamiętywaniem słówek, odróżnianie podobnych wyrazów, budowanie wypowiedzi słownych, niepoprawne pisanie pomimo dobrych wypowiedzi ustnych, trudności z odróżnianiem podobnych wyrazów, wymową, rozumieniem i zapamiętywaniem tekstu mówionego lub nagranego na taśmę, z poprawną formą gramatyczną),

•  biologia (trudności z opanowaniem terminologii – dłuższych nazw, nazw łacińskich),

historia (trudności z zapamiętywaniem nazwisk, nazw, dat, orientacją w czasie – chronologia, trudności z orientacją na mapach historycznych).

Ttrudności pojawić się mogą również w przedmiotach szkolnych wymagających dobrej sprawności motorycznej:

wychowanie fizyczne (trudności z bieganiem, opanowaniem układów gimnastycznych, gier wymagających użycia piłki, z wykonywaniem ćwiczeń równoważnych (deskorolka, windsurfing, snowboard itp.).

 

Opracowała:

mgr Sylwia Pełka

 

Literatura:

  1. prof. zw. dr hab. Marta Bogdanowicz "Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu — dysleksja, dysortografia i dysgrafia u uczniów klas IV—VI"


Serwkom Sp. z o.o.